Dokumentacje badań geotechnicznych – Rozpoznanie obszarów słabonośnych i podłoża obiektów mostowych w ciągu drogi ekspresowej S-3

DIGITAL CAMERA

Dokumentacje sporządzono w celu uściślenia i weryfikacji budowy geologicznej oraz warunków geotechnicznych obszarów słabonośnych i podłoża obiektów mostowych, w rejonie planowanej inwestycji – budowy drogi ekspresowej S3 Szczecin – Gorzów Wielkopolski. Opracowania powstawały w trzech odrębnych etapach, dla trzech wydzielonych odcinków, na zlecenie przedsiębiorstw Kirchner/Bögl/Möbius – dla I odcinka, Budimex-Dromex S.A. – dla II odcinka oraz Berger Bau w rejonie III odcinka.

Planowana inwestycja znajduje się w obrębie trzech makroregionów – Pobrzeża Szczecińskiego, Pojezierza Zachodniopomorskiego oraz Pojezierza Południowopomorskiego.

W trakcie badań terenowych (na przełomie kwietnia – maja 2008 roku) na I odcinku drogi ekspresowej przebadano łącznie 24 obszary słabonośne – torfowiska, teren projektowanego złoża kruszywa naturalnego – Parnica oraz obszar wytwórni mas bitumicznych w obrębie węzła Klucz. W sumie wykonano wiercenia badawcze w 305 punktach, do głębokości maksymalnej 17,5 m p.p.t. (łącznie wykonano 1077,9 mb wierceń). Wykonano również sondowania CPTU w 65 punktach o łącznym metrażu 320,2 mb. Obszar najgłębszego przebadanego torfowiska występował pomiędzy 25+370 km – 25+485 km, a stwierdzone głębokości zalegania gruntów słabonośnych wynosiły maksymalnie 10,9 m.

W trakcie prac (na przełomie października 2007, a stycznia 2008 roku) na II odcinku projektowanej inwestycji przebadano łącznie 34 torfowiska, 20 obszarów dla posadowienia obiektów inżynierskich oraz obszar wytwórni mas bitumicznych w Przydarłowie. W sumie wykonano wiercenia badawcze w 1045 punktach, do głębokości maksymalnej 20 m p.p.t. (łącznie wykonano 4185,6 mb wierceń). Wykonano również sondowania CPTU w 334 punktach o łącznym metrażu 2512,7 mb. Obszar najgłębszego przebadanego torfowiska występował pomiędzy 54+060 km – 54+200 km, a stwierdzone głębokości zalegania gruntów słabonośnych wynosiły maksymalnie 16,5 m.

W trakcie badań terenowych (na przełomie lutego – czerwca 2008 roku) na III odcinku drogi ekspresowej przebadano łącznie 26 obszarów słabonośnych – torfowisk, 6 obszarów dla posadowienia obiektów inżynierskich, obszar wytwórni mas bitumicznych w miejscowości Świątki oraz 10 obszarów lokalizacji zbiorników retencyjno – odparowujących. Dokonano również sprawdzenia stanu środowiska wraz ze stanem zanieczyszczeń na terenie likwidowanej stacji pali płynnych. W sumie wykonano wiercenia badawcze w 707 punktach, do głębokości maksymalnej 25,0 m p.p.t. (łącznie wykonano 2530,1 mb wierceń). Wykonano również sondowania CPTU w 244 punktach o łącznym metrażu 1139,3 mb. Obszar najgłębszego przebadanego torfowiska występował pomiędzy 61+480 km – 61+915 km, a stwierdzone głębokości zalegania gruntów słabonośnych wynosiły maksymalnie 8,8 m.

Dokumentacje badań geotechnicznych – Rozpoznanie obszarów słabonośnych i podłoża obiektów mostowych w ciągu autostrady A1

SONY DSC

Dokumentację sporządzono na zlecenie konsorcjum Skanska – NDI Joint Venture w celu uściślenia i weryfikacji budowy geologicznej oraz warunków geotechnicznych obszarów słabonośnych i podłoża obiektów mostowych w rejonie planowanej inwestycji – budowy autostrady A2 na odcinku Rusocin – Nowe Marzy.

Rzut_Nowe_MarzyPierwszy odcinek autostrady A1, został zrealizowany w latach 2005 – 2008. Ten etap budowy obejmował trasę położoną pomiędzy miejscowościami Rusocin i Nowe Marzy o długości 89,45 km, stanowiący fragment autostrady A1 Gdańsk (Rusocin) – Toruń – Łódź – Katowice – Cieszyn (granica państwa). W roku 2009 rozpoczęła się budowa drugiego odcinka o długości 60 km, położonego pomiędzy miejscowością Nowe Marzy i Toruń.

Trasa autostrady A1 przebiega przez tereny leżące na obszarach trzech jednostek fizjograficznych, rzędu mezoregionu. Początek trasy przebiega przez Żuławy Wiślane, pozostała część omawianego odcinka znajduje się w pasie Pojezierza Starogardzkiego, a kończy się w mezoregionie Borów Tucholskich. Cała trasa przebiega w odległości kilku kilometrów od zachodniej krawędzi doliny rzeki Wisły, a dokładniej blisko skraju Doliny Kwidzyńskiej i Kotliny Grudziądzkiej.

Omawiany odcinek autostrady przebiega przez obszar bogato urzeźbiony, o zróżnicowanej budowie geologicznej. Warunki geotechniczne posadowienia nasypów drogowych/autostradowych były bardzo zmienne i w wielu wypadkach zostały określone jako złożone. Na odcinku 90 km stwierdzono, wykonanymi badaniami geotechnicznymi, występowanie około 116 obszarów zalegania gruntów słabonośnych, głównie torfowisk. Obszary te, o długościach od kilkudziesięciu metrów do ponad 1400 m, charakteryzowały się głębokością od kilku do ponad 12 m oraz różnym rodzajem występujących osadów organicznych i mineralnych słabonośnych.

 

Zestawienie obszarów słabonośnych na poszczególnych sekcjach I odcinka Autostrady A1.

 

Sekcja Długość sekcji Liczba    obszarów słabonośnych  Łączna długość obszarów słabonośnych  Miąższość Przybliżona objętość gruntów organicznych
1 ~18 km 19 ~3,9 km 3,0÷11,0m ~460.000m3
2 ~7km 10  ~1,4 km 1,5÷4,5m ~130.000m3
3 ~13km 14 ~2,0 km 2,0÷8,0m ~190.000m3
4 ~25km 54  ~8,1 km 1,5÷11,0m ~1.350.000m3
5a,5b ~11km 12 ~2,5 km 2,5÷8,0m ~400.000m3
6 ~16km 7 ~1,7 km 4,0÷10,0m ~360.000m3

 

Na podstawie wyników uzupełniających badań geotechnicznych zrealizowanych przez GT Projekt wykonano 30 projektów wykonawczych wymiany i wzmocnienia podłoża gruntowego pod nasypy autostradowe. W zależności od głębokości zalegania oraz od rodzaju osadów słabonośnych, wykonane projekty wymiany gruntów zakładały zastosowanie metody wybierania/bagrowania lub, w przypadku głęboko zalegających osadów z wysokim poziomem wód gruntowych, metody wypierania nasypem mineralnym. W zależności od warunków wodnych wbudowane nasypy zaprojektowano jako zagęszczane warstwami powierzchniowo lub wgłębnie metodą wibroflotacji i wibrowymiany. Po zakończeniu prac związanych z wymianą gruntów słabonośnych, wykonano badania kontrolne, sprawdzające jakość zrealizowanej wymiany oraz zagęszczenie wbudowanego nasypu.

Dokumentacje geotechniczne – Projekt i realizacja zadania „Projekt LMG (Lubiatów-Międzychód-Grotów) – Ośrodek centralny, strefy przyodwiertowe, rurociągi i inne”

Dokumentacje geotechniczne sporządzono na zlecenie przedsiębiorstwa PBG w celu rozpoznania warunków geotechnicznych na terenie realizacji projektu LMG, którego celem jest zagospodarowanie złóż ropy naftowej i gazu ziemnego Lubiatów-Międzychód-Grotów oraz umożliwienie transportu, magazynowania i sprzedaży ropy naftowej, gazu ziemnego, siarki i gazu płynnego.

Dokumentowane obszary znajdują się na terenie powiatów międzychodzkiego i strzelecko-drezdeneckiego.

W trakcie dotychczasowych prac w rejonie stref przyodwiertowych wykonano 60 otworów badawczych do głębokości maksymalnej 15,0 m (łączny metraż około 400 mb wierceń) oraz 21 sondowań dynamicznych sondą lekką do głębokości maksymalnej 15,0 m (sumaryczny metraż około 168 mb). Na obszarze Ośrodka Centralnego Lubiatów zrealizowano 106 otworów badawczych do głębokości maksymalnej 22,2 m p.p.t. (łącznie 722,5 mb wierceń) oraz 40 sondowań statycznych do głębokości maksymalnej 12,0 m (łącznie 289,8 mb sondowań dynamicznych sondą dynamiczną Pagiani).

Dokumentacja geologiczno – inżynierska – Projekt i budowa mostu przez Wisłę w okolicach Grudziądza w ciągu autostrady A1

Dokumentacja została opracowana na zlecenie projektanta, przedsiębiorstwa GTC w celu określenia warunków geologiczno – inżynierskich występujących na terenie projektowanej inwestycji: mostu autostradowego przez Wisłę wraz z estakadami dojazdowymi, w rejonie Grudziądza, w ciągu budowanej autostrady A1.

Dokumentowany teren położony jest w pobliżu Grudziądza, na trasie przebiegu projektowanej autostrady A1 na odcinku Nowe Marzy – Czerniewice. Obszar badań stanowi koryto rzeki Wisły oraz przylegające tereny zalewowe. Projektuje się budowę mostu autostradowego wraz z estakadami dojazdowymi. Całkowita długość obiektu inżynierskiego wyniesie około 1955 m. Będzie on posiadał dwie podpory nurtowe oraz trzydzieści pięć podpór lądowych na terenie zalewowym rzeki.

W trakcie prac terenowych odwiercono 75 otworów o głębokości maksymalnej 35,0 m (o sumarycznym metrażu 1757,5 m), 36 sondowań statycznych CPT o głębokości maksymalnej 24,1 m (łącznie 645,1 m) oraz 40 sondowań dynamicznych DPH lub DPSH o maksymalnej głębokości 28,8 m (sumaryczny metraż 868,0 m).

Projektowany most przez Wisłę wraz z estakadami dojazdowymi zostanie posadowiony w sposób pośredni na palach lub / i w niektórych obszarach w sposób bezpośredni. Głębokość oraz sposób posadowienia będzie uzależniona od wielkości przekazywanych obciążeń oraz lokalnych warunków gruntowych występujących pod każdą podporą. O metodzie / sposobie posadowienia zadecyduje projektant obiektu.

Dokumentacja geologiczno – inżynierska – Projekt parkingu podziemnego pod ulicą Emilii Plater

Dokumentację sporządzono na zlecenie głównego projektanta przedsiębiorstwa Schuessler – Plan Inżynierzy w celu określenia warunków geologiczno – inżynierskich w rejonie ulicy Emilii Plater w Warszawie.

Dokumentowany teren badań położony jest w Warszawie, w obrębie gminy Warszawa Centrum, dzielnica Śródmieście. Planowana inwestycja obejmuje budowę dwu-poziomowego parkingu podziemnego pod ulicą Emilii Plater na wysokości od ul. Świętokrzyskiej do stacji PKP Warszawa Centralna. Nad parkingiem projektuje się przebudowę i modernizcję ulicy na odcinku od ul. Twardej do al. Jerozolimskich.

W czasie wykonywania prac geologicznych wykonano 6 otworów badawczych o głębokości maksymalnej 30,0 m (łączny metraż 131,0 mb), zainstalowano 4 piezometry obserwacyjne II poziomu wód, oraz 2 piezometry obserwacyjne dla I poziomu wód. Sondowania statyczne CPT przeprowadzono w 6 punktach o głębokości od 6,0 do 15,0 m (w sumie 77,5 mb sondowań).

Po analizie przeprowadzonych badań zalecono realizację planowanej inwestycji w obudowie ścian szczelinowych, których zadaniem oprócz umożliwienia prowadzenia prac ziemnych będzie odcięcie lub znaczące ograniczenie napływu wód podziemnych. Ze względu na złożone warunki gruntowo – wodne należy również przewidzieć konieczność prowadzenia stałego nadzoru geotechnicznego nad robotami ziemnymi i fundamentowymi.

Dokumentacja badań geotechnicznych – Rozbudowa fabryki NB Polska

Na przestrzeni lat 2001-2004 sporządzono 3 dokumentacje geotechniczne na zlecenie inwestora, firmy NB Polska w celu rozpoznania warunków gruntowo – wodnych w rejonie rozbudowującej się fabryki NB Polska w Gnieźnie.

Opisywany teren znajduje się w Gnieźnie, w południowej części miasta, na południe od torów linii kolejowej Poznań – Gniezno – Inowrocław, w przemysłowej części miasta.

Pierwsze opracowanie sporządzono w kwietniu 2001 r. dla potrzeb realizacji planowanych budynków, na podstawie przeprowadzonych badań terenowych w postaci wierceń badawczych w 30 punktach o głębokości 6,0 m p.p.t. (łącznie wykonano 155,5 mb wierceń badawczych). Po wstępnej analizie badań, przewidziano konieczność przeprowadzenia lokalnej wymiany gruntów organicznych i nasypów niekontrolowanych na nasyp budowlany, połączone z czasowym odwodnieniem (ze względu na płytkie występowanie wody gruntowej).

Drugie opracowanie sporządzono w maju 2002 r. w celu określenia rodzaju i stanu gruntu w rejonie projektowanych stóp fundamentowych, zbiornika bezodpływowego na ścieki oraz separatora. Wykonano 10 wierceń badawczych o głębokości 5,2 m p.p.t. (łącznie 25,6 mb) oraz 2 sondowania dynamiczne sondą SL (w sumie 5,0 mb sondowań).

Dokumentacja sporządzona w grudniu 2004 r. dla potrzeb projektowanych budynków została wykonana na podstawie badań terenowych w postaci 16 wierceń badawczych o głębokości do 8,0 m p.p.t. (w sumie 98,0 mb) oraz 4 sondowań statycznych CPTU o głębokości maksymalnej 12,0 m p.p.t. (łącznie wykonano 45,0 mb sondowań). Ponieważ projekt fundamentów przewiduje posadowienie ich na gruntach mineralnych nie przewidziano konieczności wymiany ani wzmocnienia gruntów.

Dokumentacja badań geotechnicznych – Rozbudowa fabryki „Malta Decor”

Dokumentacja została opracowana na zlecenie przedsiębiorstwa MCE Industrietechnik Polska w celu rozpoznania warunków geotechnicznych w rejonie planowanej inwestycji – rozbudowy / modernizacji Fabryki Papieru „Malta Decor” w Poznaniu. Badania terenowe przeprowadzono w dwóch etapach.

Dokumentowany teren położony jest we wschodniej części Poznania (dzielnica Nowe Miasto), na prawym brzegu Warty. Pierwszy etap badań terenowych dotyczył przedewszystkim określenia warunków gruntowych w rejonie projektowanego fundamentu pod maszyne (opracowanie GT Projekt ) i obejmował 16 otworów badawczych do głębokości maksymalnej 18,0 m (łącznie 90,9 mb) oraz 4 sondowań dynamicznych do głębokości maksymalnej 3,0 m (łącznie około 9,8 mb sondowań). Drugi etap badań obejmował 10 otworów badawczych do głębokości maksymalnej 7,0 m (łącznie około 44,0 mb wierceń) oraz 3 sondowań dynamicznych do głębokości maksymalnej 3,6 m (łącznie około 7,7 mb). Część miejsc badawczych została przygotowana poprzez wykonanie specjalistycznych odwiertów w posadzce.

Na podstawie wykonanych badań i analiz stwierdzono, iż wymiana niekontrolowanych nasypów ze względu na płytkie występowanie wody gruntowej jest nieuzasadnione ekonomicznie i technicznie. Zalecono posadowienie nowego fundamentu na istniejących nasypach wgłębnie wzmocnionych co pozwoli na znaczącą redukcję i ujednolicenie osiadań. Również ze względu na charakter projektowanej inwestycji, poddano pod rozwagę udział specjalisty – geotechnika w projekcie posadowienia oraz konieczność stałego nadzoru geotechnicznego nad robotami ziemnymi i fundamentowymi.

Dokumentacja badań geotechnicznych – Budowa budynków mieszkalno – biurowych

Dokumentację sporządzono na zlecenie inwestora przedsiębiorstwa Ataner w celu rozpoznania warunków geotechnicznych w rejonie planowanej inwestycji – budowy zespołu budynków mieszkalno – biurowych zlokalizowanych przy ul. Tadeusza Kutrzeby w Poznaniu. Badania terenowe przeprowadzono w dwóch etapach.

Dokumentowany teren położony jest w centralnej części miasta Poznań, na terenie dzielnicy Poznań Stare Miasto. Projektowany zespół budynków mieszkalno – biurowych składa się z 6 do około 12 kondygnacji nadziemnych, z pomieszczeniami podziemnymi (jedną kondygnacją), wykorzystaną jako parkingi.

W trakcie pierwszego etapu badań terenowych wykonano 16 otworów badawczych do głębokości maksymalnej 18,0 m (łączny metraż około 222,7 mb) oraz 3 sondowania dynamiczne sondą lekką do głębokości maksymalnej 8,0 m p.p.t. Drugi etap obejmował wykonanie 7 otworów badawczych do głębokości maksymalnej 26,5 m (w sumie wykonano około 160 mb wierceń) oraz czterech sondowań dynamicznych sondą ciężką do głębokości maksymalnej 17,0 m.

Na analizowanym terenie stwierdzono występowanie utworów słabonośnych, wykształconych w postaci nie skonsolidowanych mułków w stanie plastycznym lub miękkoplastycznym oraz w północnej części terenu, osadów organicznych. W związku z tym poddano pod rozwagę możliwość posadowienia pośredniego lub wzmocnienia podłoża planowanej inwestycji (opracowanie GT Projekt ).

Dokumentacja geologiczno – inżynierska – Projektowana fabryka papieru ICT Poland

Dokumentację opracowano na zlecenie generalnego projektanta firmy Condix w celu rozpoznania warunków geologiczno – inzynierskich na terenie projektowanej fabryki papieru ICT Poland w Kostrzynie nad Odrą.

Opisywany teren badań położony jest w zachodniej części Kostrzyna w bliskiej odległości granicy z Niemcami, około 1,0 km od ujścia Warty do Odry. Jego całkowita powierzchnia wynosi 10,4421 ha. Łączna powierzchnia projektowanej fabryki papieru wraz z magazynami sięga około 28000 m2.Budynki niepodpiwniczone, jednokondygnacyjne. Hala produkcyjna o konstrukcji żelbetowej, szkieletowej, ze ścianami w lekkiej obudowie, ze stalowym dachem natomiast hale magazynowe o stalowej konstrukcji szkieletowej.

W trakcie prowadzonych badań terenowych wykonano 55 otworów wiertniczych o średnicy do 196mm, od 5,0 m do 20,0 m głebokości i łącznym metrażu 414,0 mb oraz 26 sondowań dynamicznych do głębokości 6,4m p.p.t. (łącznie 123,9 mb sondowań).

Analiza warunków geologiczno – inżynierskich wskazała na wystepowanie dość niekorzystnych warunków dla realizacji planowanej inwestycji. W związku z tym, zaproponowano podniesienie poziomu terenu w stosunku do istniejącego, lekkie obiektu magazynowe polecono posadowić bezpośrednio – po powierzchniowym dogęszczeniu luźnych piasków, a ciężkie obiekty fabryki przekazujące obciążenia dynamiczne – po wcześniejszym wzmocnieniu wgłębnym luźnych piasków (np. metodą wibroflotacji).

Dokumentacja badań geotechnicznych – Budowa drogi ekspresowej S8

Dokumentację opracowano na zlecenie przedsiębiębiorstwa Strabag, w celu rozpoznania warunków geotechnicznych w rejonie planowanej inwestycji – budowy drogi ekspresowej S8.

Dokumentowany teren badań położony jest w zachodniej części Miasta Stołecznego Warszawa, na obszarze dzielnicy Bemowo. Położony jest na terenie zlikwidowanych ogródków działkowych. Projektowana inwestycja obejmuje wykonanie ścian szczelinowych, kotwi gruntowych i uszczelnienia wykopów metodą jet-grouting na odcinku budowy drogi ekspresowej S8 Trasa Armii Krajowej w km 8+700 – 9+305 w Warszawie.

W trakcie badań terenowych wykonano wiercenia badawcze w 12 punktach, do głębokości maksymalnej 26,2 m p.p.t. (łącznie wykonano 261,4 mb wierceń, średnicy 8„), wiercenia badawcze w 9 punktach w orurowaniu dla potrzeb pomiaru zalegania wód gruntowych oraz montażu piezometrów obserwacyjnych – do głębokości 25,0 m p.p.t. (w sumie 185,0 mb). Wykonano również sondowania statyczne CPTU w 19 punktach, do głębokości maksymalnej 13,0 m p.p.t. (łącznie 173,4 mb sondowań statycznych sondą statyczną Geotech) oraz sondowania dynamiczne DPM w pięciu punktach, do głębokości maksymalnej 15,0 m p.p.t. (w sumie 66,0 mb sondowań dynamicznych sondą dynamiczną Pagani).

Po wnikliwej analizie złożonych warunków geotechnicznych oraz złożonych i niekorzystnych warunków hydrogeologicznych stwierdzono, iż realizacja głębokiego wykopu pod planowaną inwestycję wymagać będzie zastosowania specjalistycznych technik i technologii wygrodzenia wykopu. Zaproponowane w projekcie budowlanym wygrodzenie wykopu żelbetowymi ścianami szczelinowymi oraz odcięcie możliwości wertykalnego dopływu wód do dna wykopu (w miejscu występowania osadów przepuszczalnych) poziomą przesłoną w technologii jet-grouting jawi się jako najwłaściwsze techniczne rozwiązanie.